Reynoutria japonica, poznat kao japanski dvornik, smatra se jednom od najproblematičnijih invazivnih biljaka na svijetu. Ova višegodišnja biljka porijeklom je iz istočne Azije, a u Evropu je donesena u 19. stoljeću kao ukrasna vrsta. Međutim, vrlo brzo se nekontrolisano proširila i danas predstavlja ozbiljan ekološki problem.

Biljka je prepoznatljiva po visokim šupljim stabljikama koje podsjećaju na bambus, velikim srcolikim listovima i sitnim bijelim cvjetovima koji se pojavljuju krajem ljeta. Može narasti i do tri metra visine, a posebno je opasna zbog snažnog podzemnog sistema korijenja – rizoma.

Najveći problem japanskog dvornika je njegova agresivna sposobnost širenja. Čak i mali dio korijena može razviti novu biljku, zbog čega se često širi uz rijeke, puteve i željezničke pruge. Guste kolonije koje formira potiskuju domaće biljne vrste i smanjuju biodiverzitet.

Osim ekoloških posljedica, ova biljka može izazvati i materijalnu štetu. Njen snažan korijen može prodrijeti kroz pukotine u asfaltu, betonu pa čak i temeljima zgrada.

Stručnjaci upozoravaju da je uklanjanje japanskog dvornika dugotrajan proces koji često zahtijeva kombinaciju mehaničkog uklanjanja i kontrolisane upotrebe herbicida.