Mačke žive sa ljudima hiljadama godina. Naučnici pretpostavljaju da su se prvi kontakti desili kada su divlje mačke, privučene miševima oko skladišta žita, počele da se zadržavaju u blizini ljudskih naseobina. Ljudi su ih prihvatili jer su bile korisne u borbi protiv glodara. Kasnije su se mačke širile svijetom, putujući s moreplovcima koji su ih koristili za zaštitu brodova od pacova.

Savremene domaće mačke potiču od afričke divlje mačke Felis silvestris libika (Felis silvestris lybica).

Arheološki nalazi i DNK dokazi potvrđuju da su se mačke rano vezale za ljude i širile s njima kroz Evropu, Aziju i Afriku. Pronađeni su i drevni grobovi gdje su ljudi sahranjeni zajedno sa svojim mačkama, što pokazuje koliko su bile cijenjene – posebno u Egiptu, gdje su ih obožavali i smatrali svetim životinjama.

Za razliku od pasa, mačke se nisu klasično pripitomljavale.

Dok su psi kroz vještačku selekciju odgajani da budu poslušni i korisni, mačke su same izabrale život uz ljude. One su preživljavale i razmnožavale se zahvaljujući prirodnoj selekciji, pa su preživljavale one koje su bile tolerantnije prema ljudima.

Zato su mačke i dalje zadržale dosta svoje divlje prirode.

Iako su pripitomljene, mnoge mačke i danas žive slobodno, a ponašanje im je često nepredvidivo. Ljudi su ih uzgajali zbog izgleda, a ne ponašanja, pa su karakteri mačaka ostali raznovrsni i manje prilagođeni čovjeku u poređenju s psima.