Ernest Hemingvej (Hemingway) jedan je od velikana svjetske književnosti 20. vijeka. U svoje 62 godine života bavio se novinarstvom i pisanjem, a bio je i sudionik rata. Volio je lov i ribolov.

Djela pisana iz životnog iskustva

Roman koji je Hemingveju donio međunarodnu reputaciju je "A sunce izlazi" iz 1926. godine u kojoj opisuje grupu američkih i britanskih boema i bogataša koji žive u Francuskoj i Španiji, a pripadnici su tzv. izgubljene generacije u periodu nakon Prvog svjetskog rata. 

Druga Hemingvejeva uspješnica je "Zbogom oružje" iz 1929. u kojoj priča o ljubavi američkog vojnika koji je vozač ambulantnih kola i britanske medicinske sestre.

Hemingvej u svojim djelima analizira socijalne probleme što je posebno vidljivo u djelu "Imati i nemati" iz 1937. godine gdje strogo osuđuje ekonomsku i političku nepravdu. Ovaj je roman prerastao u film na kojem je radio i sam Hemingvej uz režisera Hovarda Hovksa (Howarda Hawksa).

U djelu "Za kim zvono zvoni" iz 1940. godine, a čija radnja se odvija u doba španskog građanskog rata, govori o tome kako gubitak slobode bilo gdje ugrožava slobodu cijelog svijeta.

Tri bijega od smrti

Pustolovine su Hemingveja dovodile u bliske susrete sa smrću. Tri puta izbjegao je katastrofu, prvi put u španskom građanskom ratu kada je u njegovoj sobi eksplodirala bomba, drugi put u Drugom svjetskom ratu kada ga je udario taksi i treći put 1954. kada se dva puta avionom srušio u Africi.

Godine 1952. Hemingvej prima Pulitcerovu nagradu 1953. za roman "Starac i more" objavljen 1952., a Nobelovu nagradu dobija već 1954. godine.

Kada je 1961. izvršio samoubojstvo kao i njegov otac prije njega, postalo je jasno da njegov alkoholizam i promiskuitet imaju veze s depresijom od koje je patio.