Zajedničko spavanje ili blizina bebe tokom noći može imati značajan uticaj na njen razvoj, pokazuju naučna istraživanja. Fizička bliskost, posebno kontakt koža na kožu, potiče lučenje oksitocina hormona koji smanjuje stres i stabilizuje rad srca i disanje kod bebe.

Stručnjaci navode da ovakva bliskost pomaže razvoju neuronskih veza u ranim fazama života, kada se formira nervni sistem. Beba kroz ritam disanja i otkucaje srca roditelja uči regulisati vlastite fiziološke reakcije i stres.

Istraživanja pokazuju da stalna blizina ne stvara zavisnost, već jača osjećaj sigurnosti i kasnije doprinosi većoj samostalnosti i emocionalnoj stabilnosti.

Pored psiholoških efekata, fizički kontakt može pozitivno uticati i na imunitet te razvoj crijevnog mikrobioma, koji je važan za opšte zdravlje. Također, pomaže u regulaciji disanja i tjelesne temperature kod novorođenčadi.

Stručnjaci ističu da fizička blizina u prvim mjesecima života predstavlja važnu razvojnu potrebu, a ne samo naviku ili utjehu.