Dijastema medijana (DM), predstavlja prostor različite širine koji se nalazi između krunica potpuno izniklih maksilarnih i mandibularnih centralnih sjekutića. Kin opisuje DM kao prostor veći od 0,5 milimetara, a koji se nalazi između proksimalnih površina susjednih zuba. Incidencija DM u gornjoj vilici iznosi 14,8 posto, dok je u donjoj vilici 1,6 posto.
DM se može javiti u mliječnoj, mješovitoj i stalnoj denticiji i smatra se normalnom pojavom kod mnoge djece u fazi nicanja centralnih maksilarnih sjekutića. Tokom nicanja sjekutića, njihove krunice mogu biti razdvojene alveolarnom kosti i mogu imati distalnu inklinaciju zbog nedovoljnog prostora za korijene ovih zuba. Kada nastupi nicanje stalnih lateralnih sjekutića i očnjaka, DM se smanjuje ili u potpunosti zatvara.
Dubok zagriz
Etiološke faktore u nastanku DM opisali su brojni istraživači. Angle smatra da je prisustvo hiperplastičnog frenuluma uzrok dijasteme, što predstavlja gledište prihvaćeno od mnogih drugih istraživača. Prema Tejtu, uvećani labijalni frenulum nije uzrok nego posljedica prisustva dijasteme. On navodi sljedeće etiološke faktore u nastanku DM: ankilotični centralni sjekutići, sjekutići izuzetno širokih ili rotiranih korijena, hipodoncija, makroglosija, dentoalveolarna disproporcija, lokalizirani višak prostora u prednjem segmentu, dubok zagriz, tip lica, etnički i genetski faktori, interpremaksilarna sutura i patologija prisutna duž intermaksilarne suture.
Veber navodi šta utječe na pojavu prostora između centralnih maksilarnih sjekutića i smatra da on nastaje zbog: visokog pripoja frenuluma, mikrodoncije, uvećanja gornje vilice, prekobrojnih zuba, honičnog lateralnog sjekutića, hipodoncije lateralnog sjekutića, medijalne ciste gornje vilice, ali i navika kao što su sisanje palca, disanje na usta ili tiskanje jezika. Tako etiološki faktori mogu biti klasificirani na sljedeći način:
Razvojni: mikrodoncija, hipodoncija lateralnih sjekutića, mesiodens, makroglosija, uvećani, hipertrofični fibrozni labijalni frenulum.
Patološki: Medijalne ciste gornje vilice, tumori i parodontopatija.
Neuromuskularni: Oralne navike, kao što su tiskanje jezika tokom govora ili gutanja, povećani pritisak tokom mirovanja.
Doktori stomatologije moraju biti spremni za pacijente koji u stomatološku ordinaciju dolaze radi zatvaranja dijasteme kako bi se riješili njihovi psihološki problemi (estetika lica i doživljaj vlastite ljepote), funkcionalni (izgovor glasova „s“ i „f“, odgrizanje hrane prednjim zubima) i/ili zdravstveni (očuvanje oralnog zdravlja) problemi.
Terapijski pristup zavisi od etioloških faktora i kompleksnosti DM. Predlaže se da se tretman DM odgodi do nicanja stalnih očnjaka.
MICD (minimalno invazivna kozmetička stomatologija)
podstiče sve doktore da odaberu dijagnostičke i terapijske procedure, kao i procedure kojima se čuvaju postignuti rezultati, koje su najmanje invazivne kako bi se očuvala zdrava oralna tkiva, a istovremeno postigla estetika prirodnih zuba koja usrećuje pacijenta i koja je najbolja za njegovo zdravlje.
Estetska zona
Direktna adhezivna procedura primjenom Flowable Frame Technique (FFT) predstavljena je kao posebna restaurativna tehnika. FFT tehnika je jednostavna restaurativna procedura razvijena kako bi se ubrzalo i pojednostavilo postavljanje granica pružanja materijala prilikom restauracije kompliciranih kliničkih slučajeva u estetskoj zoni.
Prednosti FFT tehnike:
Ušteda vremena i ekonomičnost (nije potrebna izrada direktnih ili indirektnih modela, silikonskog ključa i sl.).
Debljina sloja restaurativnog materijala koji će biti korišten (dentinski, caklinski ili opakni) može unaprijed biti predviđena kao i kada se koristi silikonski ključ, opakni oreol, mameloni i translucentne zone na proksimalnoj i incizalnoj površini mogu biti kreirani.
Glatkoća palatinalne površine restauracije se relativno lako postiže uz minimalno poliranje.
Jednostavna adaptacija restauracija može biti ostvarena čak i u gingivalnom sulkusu.
Ovo je najprikladnija tehnika kojom se prvo stvara lingvalni okvir restauracije za zatvaranje ili smanjenje dijasteme.
Zatvaranje dijasteme
Zatvaranje dijasteme ili smanjenje njene širine u kliničkoj praksi zahtijeva podrobnu analizu svakog pojedinačnog slučaja. Uspješan tretman zavisi od etioloških faktora, širine i obima dijasteme, ali i od mogućnosti pacijenta da uloži dovoljne količine vremena ili novca da bi se provele indicirane procedure.
